از غزل‌های مولانا (۱)

من گوش کشان گشتم از لیلی و از مجنون
آن می کشدم زان سو وین می کشدم زین سون
یک گوش به دست این یک گوش به دست آن
این می کشدم بالا وان می کشدم هامون
از دست کشاکش من وز چرخ پرآتش من
می گردم و می نالم چون چنبره گردون
آن لحظه که بی هوشم ز ایشان برهد گوشم
می غلطم چون شاهان در اطلس و در اکسون
من عاشق آن روزم می درم و می دوزم
بر خرقه بی چونی می زن تگلی بی چون

کلیات شمس، به تصحیح بدیع‌الزمان فروزانفر، جلد چهارم، غزل شماره ۱۸۷۸

One Comment

  1. شهریار مشکین دائم هشی

    بیت۱- سون /sun/: سو، طرف، جانب
    بیت۴- اکسون /aksun/: جامه سیاه فاخر
    بیت۵- تگل /tagal/: پینه، وصله، تکه‌پارچه‌ای که بر پارگی جامه دوزند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • به وقت مرگ
    مدادتراش
    previous arrow
    next arrow
    Slider