قدم نورسیده مبارک (۱)

مروری بر شماره اول مجله «رود»

چیزی به پایان سال نمانده بود که شنیدیم در آستانه بهار همکار تازه‌ای از جنس کاغذی متولد خواهد شد. شب عید و در آن شلوغی روزهای پایانی، هرچند به‌سختی، نسخه‌ای از این نورسیده را یافتیم و خواندیم و لذت بردیم.

دوماهنامه «رود» با تلاش «مهری بهفر» و همکارانش از همین نوروز در قطع رحلی منتشر شد. همکاران این نشریه و نویسندگان اغلب نام‌آشنا هستند، اهل فن و تخصص. همین نام‌ها، به‌تنهایی، خواندنی بودن مجله را تضمین می‌کند. چهره‌اش، به سلیقه مدیرمسئول و با تلاش هنرمندان صفحه‌آرا، یاد قدیم می‌اندازد آدم را. آنقدر که دوست می‌دارد به‌جای «مجله» بگوید «جریده». لحن نوشته‌ها و انتخاب کتاب‌ها هم نشان از ذوق سلیم و کتاب‌شناس بودن اهالی و دست‌اندرکاران دارد. این مجله چنانکه در عنوان و سرمقاله بدان تصریح شده به معرفی کتاب اختصاص دارد. آنچه در نخستین شماره درج شده همه یادداشت‌ها، مقاله‌ها و جستارهایی کوتاه و بلند درباره کتاب‌هایی است که اغلب تازه چاپ شده‌اند، اما در میانه گاه کتاب‌های نه‌چندان تازه هم به‌چشم می‌خورند. غالب نوشته‌ها مفید و اندازه‌اند، لفاظی و قلم‌فرسایی که شیوه بسیاری از روزنامه‌نویسان روزگار ما است در این مجله رایج نیست. مخاطب می‌تواند با آسودگی همه مطالب را بخواند، دریابد در بازار نشر ایران چه می‌گذرد و برای مطالعه‌اش کتاب‌هایی را انتخاب و برنامه‌ریزی کند. این همان چیزی است که از یک مجله معرفی کتاب انتظار می‌رود و ما هیچ‌وقت انتشار مستمر یک نمونه واقعی و کامل از این نوع نشریه را در زبان فارسی تجربه نکرده‌ایم.

آرزو می‌کنیم که دست‌اندرکاران این نشریه بر رویه‌ای که در پیش گرفته‌اند مصمم بمانند و روزگار نیز همراه و به کامشان بگردد. بعد از مدت‌ها فقدان مجله خوب و ناکامی برخی مجلات در استمرار یافتن، دیدن «رود» و چند نشریه خوب و تخصصی دیگر در پایان سال ۹۷ خوشحال کننده است. بدان امید که سال‌های سال «رود» و همزادانش با همین دقت و ظرافت، و چه بسا بهتر و باشکوه‌تر، منتشر شوند و هوای فرهنگ این مرز و بوم را تازه و باطراوت کنند.

رود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • مدادتراش
    previous arrow
    next arrow
    Slider