شارل بودلر (۱۸۲۱-۱۸۶۷)

تحولات سیاسی به خصوص اگر با سرعت زیاد رخ دهد زندگی شهروندان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این تأثیر در زندگی شارل بودلر شاعر و نویسنده فرانسوی که در قرن نوزدهم زندگی می‌کرد دو چندان بود؛ چرا که کشمکش‌ها و فراز و فرودهای سیاسی جنگ و انقلاب با نوسان زندگی خانوادگی او مقارن شده بود. پدر او ژوزف ـ فرانسوا مردی سردوگرم روزگار چشیده بود و دستی در سیاست داشت. او که در زمان تولد شارل مردی سالخورده بود فرزندش را زمانی که شش سال بیشتر نداشت ترک کرد و از دنیا رفت. شارل در خاطر داشت که پدرش به شعر و نقاشی علاقه‌مند بود. شاید او تعلق خاطر به هنر و ادبیات را از پدر به ارث برده بود. با مرگ پدر میان او و مادرش که غم از دست دادن همسر او پریشان کرده بود، رابطه‌ عاطفی عمیقی ایجاد شد؛ اما این رابطه دیری نپایید و چند سال بعد مادر شارل با ژاک اوپیک که فردی نظامی بود ازدواج کرد و روزهای خوش شارل با مادرش به پایان رسید. ورود ناپدری به زندگی آنان شارل را ناآرام کرد. او در سال آخر، از دبیرستان اخراج شد. ناپدری او را به دانشکده حقوق فرستاد تا از او یک دیپلمات بسازد؛ اما در همان سال نخست مشکلات مالی و اخلاقی به بار آورد که خانواده را ناچار کرد او را از راه دریا رهسپار هند کنند. البته او این سفر را تنها تا جزیره موریس ادامه داد و به پایان نرساند. در سن ۲۱ سالگی وارث بخشی از املاک پدرش شد. اما تنها پس از دو سال بخش قابل توجهی از این میراث را از دست داد و با مشکلات مالی مواجه شد. خانواده او را فاقد شایستگی لازم برای سرپرستی میراث پدر تشخیص دادند و حق تصرف در ارثیه‌اش از او سلب شد. از آن پس جز مستمری ناچیزی از آن ارثیه بهره‌ای نداشت. او در ۱۸۶۶ بر اثر سکته کنترل نیمه راست بدنش را از دست داد و دچار اختلال در تکلم شد و سرانجام در ۳۱ آگوست ۱۸۶۷ درگذشت.
او از اوایل دهه ۱۸۴۰ سرودن شعرهایی را آغاز کرد که بعدها با عنوان «گل‌های رنج» منتشر شد. این اثر مهمترین اثر بودلر و دلیل شهرت او به‌عنوان یک شاعر است. تعدادی از اشعار این مجموعه برای نخستین بار در نشریه دو جهان به چاپ رسید و چند سال بعد در ۱۸۵۷ این مجموعه به‌صورت کتابی مستقل به چاپ رسید. پس از نخستین انتشار این کتاب توسط دولت توقیف شد. شاعر و ناشر به پرداخت جزای نقدی محکوم شدند و در پی این اتفاق بودلر ناچار شد در چاپ دوم کتاب که چهار سال بعد منتشر شد، اشعاری از این مجموعه را حذف و اشعار دیگری را جایگزین آن‌ها کند. دو ویرایش این کتاب هیچگاه توسط شاعر با یکدیگر ترکیب نشد. او بعدها اشاره کرد که در ترتیب و توالی شعرهای این اثر نظمی پنهانی وجود دارد و از اینکه ناچار شده بود برای جایگزین کردن بخش‌های حذف شده از کتاب دوباره شعر بسراید ابراز ناراحتی کرد. در ویرایش دوم کتاب علاوه بر جایگزین کردن شعرهای حذف شده جای بعضی شعرها را نیز تغییر داد و تا پایان عمر دو ویرایش کتاب را با یکدیگر ترکیب نکرد. پس از مرگ او نیز به دلیل جابه‌جا شدن بعضی شعرها امکان وارد کردن شعرهای حذفی سر جای قبل‌شان در کتاب وجود نداشت لذا در چاپ‌های بعدی معمولاً ویرایش دوم در آغاز درج شده و در ادامه شعرهای حذف شده از ویرایش نخست اضافه شده است.
از بودلر به جز «گل‌های رنج» آثار دیگری نیز برجای مانده است که هیچکدام به اندازه این اثر مورد توجه قرار نگرفت. گزیده‌هایی از «گل‌های رنج» توسط محمدعلی اسلامی ندوشن و محمدرضا پارسایار به فارسی ترجمه شده است.

تصویر شارل بودلر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *